Ondernemen als fotograaf: Eelkje Colmjon

Hoe doe je dat, ondernemen als fotograaf? Hoe houd je jezelf staande in een snel veranderende markt? Wat werkt voor jou en wat niet? T.A.P. vraagt het wekelijks aan verschillende fotografen. Vandaag, als 35e in deze reeks interviews, fotografe Eelkje Colmjon.

eelkje colmjonKun je jezelf voorstellen?

Eigenlijk ben ik best bescheiden, maar ik denk de wereld aan te kunnen als ik met mijn camera op pad ben. Mijn camera opent deuren. Ik ben getuige van menig feest, zet mijn handtekening onder profielfoto’s, krijg kijkjes achter de coulissen en fotografeer graag in verre oorden. Geen opdracht is hetzelfde, dat maakt het werk zo leuk. Ik houd van realistische beelden, die toch een beetje vervreemdend zijn. De realiteit is vaak al gek en bijzonder genoeg.

Je werkt vrij breed, is dat een bewuste keuze?

Ik heb best veel dingen uitgeprobeerd en ik zei overal ja op. Zo schafte ik een mobiele fotostudio aan, organiseerde inloop-shoots en fotografeerde op schoolfeesten. Pas in mijn tijd op de Fotovakschool ontdekte ik dat ik veel liever op locatie werk en dan zonder studio, en dat het maken van portretten en reportages me het beste ligt. Het is echt een ontdekkingsreis geweest. Mijn eindexamen-portfolio bestond uit louter portretten. Maar portret en reportages is niet het enige wat ik doe, ik werk bijvoorbeeld ook voor een makelaar. Niet zomaar een makelaar trouwens, hij verkoopt voornamelijk huizen van boven de miljoen.

Ik zie dat je aangesloten bent bij Hollandse Hoogte, kun je daar iets meer over vertellen?

In Iran heb ik een fotoserie gemaakt van hippe dames. Ik stuurde een bericht naar Hollandse Hoogte omdat ik het idee had dat mijn foto’s een mooie aanvulling zouden zijn op hun bestand. Daar dachten zij anders over. Een half jaar later, toen het atoom-akkoord eraan zat te komen en Iran dus hip en nieuwswaardig was, stuurde ik de serie nog eens. Het was een ander moment en een ander persoon die mijn mail onder ogen kreeg, ik mocht langskomen, werk laten zien en vervolgens een contract tekenen. De aanhouder wint, soms! Sindsdien spit ik mijn archief door op zoek naar beelden waar wel eens vraag naar zou kunnen zijn. Elke foto heeft een omschrijving en trefwoordenlijst nodig, dus ja, het kost tijd om foto’s te plaatsen. Met mijn upload-tempo zal ik er niet heel rijk van worden, maar mijn streven is wel om in rustigere tijden er tijd voor vrij te maken.

Hoe zet jij jezelf in de markt?

Toen ik vijf jaar geleden mijn baan bij een reisorganisatie had opgezegd en ik mezelf écht fotograaf mocht noemen, ben ik flink aan het netwerken geslagen. Ondernemersborrels, Open Coffees, ik ging erheen. Tegenwoordig ga ik alleen nog naar netwerkbijeenkomsten als ik die mag fotograferen. Ik maak nou eenmaal beter contact als ik mijn camera in mijn hand heb, en iedereen ziet me aan het werk, wat volgens mij beter werkt dan vertellen dat je fotograaf bent.

De meeste opdrachten krijg ik via via. Als iemand je aanbeveelt kunnen ze al bijna niet meer om je heen. Ik zit op Facebook, Twitter en LinkedIn om mijn connecties een beetje op de hoogte te houden van wat ik doe. Het meeste wat ik plaats is werk-gerelateerd, en ik doe dat met mate zodat dat men niet gek van me wordt. Als ik een leuke of bijzondere klus heb gehad, of als ik denk een mooie foto te hebben gemaakt dan zet ik die op Facebook zodat iedereen eraan herinnerd wordt dat ik fotograaf ben. Social media is dé manier om je werk te laten zien en een goed publiek te bereiken.

Wat is de grootste les die je hebt geleerd over ondernemen in de jaren dat je bezig bent?

Je kan een fantastische fotograaf zijn, technisch goed onderlegd, met oog voor compositie en detail, maar als je niet met mensen kunt omgaan dan wordt het een lastig verhaal. Jouw klant moet het idee hebben dat je hem/haar begrijpt, je moet goed kunnen luisteren. Niet alleen naar de wensen overigens, mensen willen graag hun ei kwijt. Als fotograaf ben je ook deels psycholoog.

Doe geen dingen waar je niet goed in bent of die heel veel tijd kosten. Ik heb een boekhouder die mijn administratie regelt, dat scheelt mij een hoop ellende. En als ik word gevraagd voor iets waar ik me niet in thuis voel, productfotografie bijvoorbeeld, dan schuif ik de opdracht door, of we doen het samen met mij als assistent. Er zijn betere assistenten dan ik, omdat ik nogal dromerig ben als ik niet zelf fotografeer, maar het is leuk om samen te werken en op die manier leer ik weer wat bij.

Wat was het mooiste dat je gedaan hebt als fotograaf?

Ik reis graag en 1x per jaar ga ik met mijn zus een paar weken op pad. Als ik dan met een fotoserie thuis kom, zoals bijvoorbeeld met de hippe Iraniërs, dan is dat een erg leuke bonus.

Toen ik net klaar was met de Fotovakschool ging ik een rustige zomer tegemoet, mijn agenda was nagenoeg leeg voor de maand juli. Ik benaderde een stichting en voor hen ging ik naar Servië om een reportage te maken in een Romadorp. Een jaar later portretteerde ik Roemeense ouderen in Transsylvanië. Die fototrips zijn erg mooie ervaringen en op die manier breid ik ook mijn portfolio uit. Zodoende kom ik meer in de picture.

Dankzij mijn interesse voor andere culturen en het feit dat ik ergens vrij makkelijk binnenkom mocht ik deze zomer familieportretten maken voor het jubileumboek van Stichting Jeugd en Samenleving. Ik had twaalf kleurrijke gezinnen voor mijn lens, uit alle windstreken, en fotografeerde die meestal bij hen thuis. Gewoon in Leiden, in mijn eigen stad. Dat is een van de mooiste klussen die ik ooit gekregen heb.

Heb je nog tips & tricks voor andere fotografen?

Ontmoet collega’s! Van elkaar kan je veel leren. Er zijn fotografen die ik regelmatig zie en we bespreken hoe we bepaalde zaken het beste kunnen aanpakken. En je leert op die manier ook van elkaars fouten. Daarnaast is het erg handig om goede relaties te hebben met andere fotografen. Als een collega wordt gevraagd voor een klus en die kan zelf niet, dan is het fijn als diegene aan je denkt. En andersom natuurlijk ook. Jammer als ik zelf niet kan, maar een collega maak ik er weer blij mee.

Samen met Monique Shaw heb ik het Leidse Fotografencafé in het leven geroepen. We nodigen voor ons bekende en onbekende collega’s uit om te borrelen en over het vak te praten. We hebben er nu al  goede contacten en ook een paar opdrachten aan overgehouden.

Wil je meer weten over Eelkje of in contact komen met haar?

De website van Eelkje

Eelkje op Facebook, Twitter en LinkedIn

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.