Ondernemen als fotograaf: Ilse Wolf

Bij Talks About Photography regelmatig aandacht voor een fotograaf die vertelt hoe hij//zij het ondernemen als fotograaf aanpakt. Wat zet je in, wat gaat goed, waar kan een ander van leren. Vandaag, als veertiende in de reeks, fotograaf Ilse Wolf.

Ilse WolfKun je jezelf voorstellen?

Ik ben Ilse Wolf, 24 jaar oud woonachtig in Breda (met een verhuizing naar Den Bosch in het vooruitzicht). Ik heb na mijn VWO 2 jaar fotografie gestudeerd in Antwerpen op de KASK en ben anderhalf jaar geleden afgestudeerd op het AKV St Joost.

Je won tijdens je studie een prijs ‘for being the most enterprising student.’ Zie jij jezelf als ondernemer?

Ja, ik zie mezelf wel als ondernemer. Het is iets wat in je bloed zit denk ik. Op mijn 15e fotografeerde ik mijn eerste bruiloft in de Efteling. Toentertijd voor 200 euro. Ik had toen al een eigen website en weigerde een bijbaantje te zoeken. Ik wilde mijn geld verdienen met foto’s maken. Tijdens mijn studie startte ik mijn bedrijfje omdat het aantal opdrachten te groot werd om zwart te doen. Ik heb toen contact gezocht met Kunst & Werk en Starterslift. Ik wilde ontdekken of zij iets voor mij konden betekenen. Met mijn afstuderen won ik toen een jaar lang gratis atelier in Electron Breda. Het was echt de perfecte start na mijn studie. Ergens heen gaan om te werken maakt je veel productiever.

Jij komt als jonge fotograaf op een totaal veranderde fotografiemarkt, hoe kijk jij daar tegenaan?

Eerlijk gezegd probeer ik er niet te veel mee bezig te zijn. Ik krijg wekelijks de opmerkingen “goh, dan heb je het vast moeilijk” naar mijn hoofd als ik vertel dat ik fotograaf ben. Dat wordt je na een tijdje echt wel beu. Of: “en je kunt daar je brood mee verdienen?” en dan een ongeloofwaardige blik. De “zo, dan heb je wel geluk” heb ik ook al gehoord. Niks geluk. Keihard werken en alle kansen pakken die je pakken kan.

Als ik mee zou gaan in die sfeer dan ga je zelf uiteindelijk ook zo denken. Ik probeer juist positief te blijven en te genieten van het leven als fotograaf.

En ja het is af en toe frustrerend als er een klus aan je neus voorbij gaat omdat het neefje van de buurman van de tante van Henk ook wel “goede foto’s kan maken”, maar er zijn meer dan genoeg andere leuke opdrachten.

Je maakt zowel vrij werk als werk in opdracht, voor wat voor soort opdrachtgevers werk je? en hoe vind je opdrachtgevers?

Mijn opdrachtgevers zijn ontzettend divers en juist dat vind ik heel erg leuk. Ik moet er niet aan denken om enkel dezelfde opdrachten te doen. Ik hou wel van een beetje uitdaging. Het leukste om te doen vind ik toch wel reportage. Zo fotografeerde ik de Veteranendag. Een hele dag rennen vliegen en hollen om elk moment te pakken en tussendoor “even” Rutte fotograferen in het torentje. Dat vond ik echt heel tof.

Daarnaast maakte ik materiaal voor de nieuwe website van internetbedrijf Triptic, fotografeer ik de bedrijfsfeesten van de Hypotheker en maakte ik ook promotiemateriaal voor Kunstbalie. Opdrachtgevers vind ik door middel van Twitter en spontane ontmoetingen. Ik vertel gewoon aan iedereen dat ik fotografeer, heb een nieuwsbrief en mijn boek zorgde ook voor bekendheid en klanten.
Naast fotograferen geef ik ook workshops Beeldcommunicatie bij de gemeente Den Bosch en Breda. Ik help de medewerkers daar om anders naar beeld te kijken. Om betere foto’s te maken en het belang in te zien van fotografie in deze maatschappij. Mensen lezen niet meer, beeld wordt steeds belangrijker. Daarnaast geef ik ook lezingen over mijn boek.

Hoe financier je je vrije werk?

Mijn boek ‘Weather Permitting‘ was mijn afstudeerproject. Ik bracht hiervoor 2 maanden door op een bijna onbewoond eiland voor de kust van Wales. Zonder supermarkt en straatverlichting met enkel 12 monniken en 16 eilanders. Geld dat ik verdiende met mijn opdrachten tijdens mijn studie heb ik altijd opzij gezet. Ik leefde van studiefinanciering en een lening bij DUO. Het geld dat ik verdiende wilde ik gebruiken om mee af te studeren en om mijn bedrijfje op te kunnen zetten in alle rust, zonder dat ik gedwongen werd een bijbaan te zoeken. Voordat ik op reis ging heb ik een kleine crowdfundingsactie opgezet. Ik heb hier geen platform voor gebruikt maar gewoon vrienden, familie, Twitter en Facebook gevraagd me te helpen. Iedereen heeft daarna een fotokaart ontvangen met een bedankje. Het opgehaalde geld hielp me om in ieder geval mijn reis te coveren.
Het boek is uiteindelijk uitgegeven. Ik werd benaderd door een uitgeverij, anders was ik waarschijnlijk voordekunst gaan doen. Andere opties zijn natuurlijk fondsen maar hier gaat ook heel veel tijd in zitten. Ik probeer dan ook vaak ruilhandel te creëren. Verblijf in ruil voor een fotoshoot bijvoorbeeld.

Jouw eigen projecten variëren van heel persoonlijk werk (over je vader) tot meer maatschappelijk getinte onderwerpen. Waar ligt jouw voorkeur?

Ha, dat is een moeilijke vraag. Dat weet ik zelf nog niet zo goed. Door mijn tijd in Antwerpen werk ik deels heel poëtisch. Ik leerde daar kunst maken. Autonomere fotografie, mijn gevoel omzetten in beeld. Ik ontdekte daar tegelijkertijd dat ik meer een documentaire maker was. Vandaar ook mijn overstap naar Breda. Mijn werk nu combineert deze twee dingen een beetje.

Ik ben nu bijvoorbeeld bezig met een project over mijn vader die 50 jaar ouder is dan ik. Ik fotografeerde hem in het zuiden van Frankrijk, wat hele poëtische mooie beelden opleverde. Nu volgde ik hem laatst hier in Nederland en werd het weer heel erg reportage achtig. Ik ben nog aan het zoeken hoe ik die twee dingen samen kan laten gaan.
Vaak beginnen projecten heel persoonlijk. Zo ook het eiland. Dat gaat over mijn haat liefde verhouding met de prestatiemaatschappij. Ik ging zonder telefoon en internet op reis. Het was in eerste instantie een ego document wat is geëvolueerd tot een boek over het eiland en zijn bewoners. Het project over mijn vader is gewoon iets wat ik al heel lang wil doen. Ik ben hier tijdens mijn studie in Antwerpen al mee begonnen. Ik hoor dan wel eens dat er geen lijn in mijn onderwerpen zit maar dat maakt me niet uit. Ik wil kunnen maken wat ik wil en ik ben nog jong genoeg. Tijd genoeg om me te specialiseren.

Maak je gebruik van de mogelijkheden van online marketing (social media, online verkoop e.d.)?

Ja heel erg. Ik zit veel op Twitter, haal daar veel opdrachten uit. Verder ben ik actief op Instagram, Facebook en sinds kort ook op Snapchat. Dat werkt ook heel goed. Ik was vorige week in Malaga op een persreis en heb daar een snapchat verslag van gemaakt. Het zorgde voor hilarische filmpjes en veel leuke reacties. Het helpt denk ik als mensen je “kennen”, een beeld van je hebben. Hoe persoonlijker hoe beter.

Heb je nog tips & tricks voor andere fotografen?

Heb vertrouwen, en laat je niet uit het veld slaan door mensen die zeggen dat er geen droog brood mee te verdienen valt. Waar een wil is, is een weg. Cliché maar waar. Ik heb ook wel eens een maand waarin ik me behoorlijk zorgen maak, maar ik weet dat het altijd goed komt. Vertrouw daarop.

Wil je meer weten of in contact komen met Ilse?

De website van Ilse

Ilse op Facebook, Twitter en Instagram

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

twaalf + negen =

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.