Ondernemen als fotograaf: Romi Tweebeeke

Hoe pak je ondernemen aan als fotograaf?  Wat zet je in, wat gaat goed, waar kan een ander van leren? Bij T.A.P. staat zakelijke inspiratie centraal, ook in de wekelijkse interviews met fotografen. Vandaag, als 16e in de reeks, fotograaf Romi Tweebeeke.

Romi TweebeekeKun je jezelf voorstellen?

Ik ben Romi Tweebeeke, 26 jaar, fotograaf/verhalen verteller. Na 4 jaar fotografie aan de KABK in Den Haag studeerde ik in 2014 af aan AKV. St Joost in Breda. In Den Haag vonden ze mijn werk te registerend en ik zie dit juist als de kracht van mijn werk. Ik studeerde af met een fotoboek over Cis & Mien, een eeneiige tweeling van 89 jaar. Ik fotografeerde een half jaar lang hun dagelijkse routines en dit, in combinatie met quotes en een tijdschema, gaf een uniek inkijkje in hun bijzondere leven. Inmiddels ben ik werkzaam als freelance fotograaf voor een diverse groep opdrachtgevers. Ik vind het ook tof om mijn werk te exposeren en op die manier een brug te bouwen tussen fotojournalistiek en kunst. Met Cis & Mien hing ik in het Noordbrabants Museum, dat was wel het hoogtepunt tot nu toe.

Je hebt je gespecialiseerd in documentaire verhalen//reportages. Met een specialisatie, lijkt het, in ouderenfotografie. Hoe is dat zo gekomen?

In het tweede jaar van de kunstacademie kreeg de klas een opdracht om een reportage te maken met het thema water. Ik ben opgegroeid in Lelystad, een stuk land wat eerst water was. Ik was benieuwd of er nog eerste bewoners, ook wel pioniers genoemd, in Lelystad wonen. Na een onderzoek kwam ik op een bijzonder plek, namelijk de woonark van Mevrouw Smit. Mevrouw Smits was toen 96 jaar en woonde nog geheel zelfstandig op een woonark. Nog steeds op dezelfde plek als toen. Met een prachtige moestuin met de mooiste frambozen. Ik vond het fascinerend, ouder worden komt met gebreken maar deze vrouw was ondanks die gebreken nog steeds gelukkig. Iets wat ik niet kende, Dat triggerde mij om hierop verder door te borduren. Het was toen nog niet echt een bewuste keus maar het jaar daar op volgde ik een groep insecten verzamelaars. Dit waren in mijn geval een groepje mannen van boven de 65 die met veel passie hun hobby uitvoerde. Weer was ik gefascineerd.

Toen ging ik hier op voortborduren, ik ontwikkelde een soort radar voor ouderen. Ik ben altijd zoekende naar excentrieke figuren, zo kwam ik dus ook Cis & Mien tegen. De tweeling bleef maanden in mijn hoofd zitten. Uiteindelijk werd dit dus een boek.

Na Cis & Mien volgde ik acht maanden het Danspaleis, een disco voor ouderen die zowel in buurthuizen als zorginstellingen draait. De ouderen maakte plezier op en rondom de Dansvloer. Bovendien zag ik dit als een kans om eens een andere kant te laten zien van het leven in een verzorgingstehuis. Na een publicatie in Trouw kreeg ik een mail van een man van 82 jaar, hij schreef dat mijn foto’s hem hadden geraakt. Hij was ontzettend blij te zien dat er ook plezier gemaakt word in verzorgingstehuizen. Van dit soort mailtjes word ik blij.

In de media zien we met name negatieve berichten: zorginstellingen sluiten, bezuinigingen in de zorg, ziektes, de aftakeling etc. De beeldvorming over ouder worden is niet al te best en dat is eigenlijk jammer. Over het algemeen willen we allemaal wel ouder worden, maar liever niet ouder zijn. Lastig, want de eerste baby die 130 gaat worden is al geboren. De feiten liegen er niet om.

Door positieve verhalen te fotograferen met een vleugje humor laat ik ook de jongere generatie anders kijken. Ik wil een bijdrage leveren aan een genuanceerder beeld van het ouder worden.

Momenteel werk ik aan een serie over/in Rollatorcity, ook wel bekend als Benidorm.

Heb je veel concurrentie op die markt?

Niet dat ik weet. Ik zie veel jonge fotografen zichzelf allround freelance fotograaf noemen. Die pakken alles aan. Ik doe dit niet, ik ben realistisch want er moet natuurlijk wel brood op de plank. Dus ik neem veel diverse opdrachten aan maar ik probeer er wel altijd een Romi draai aan te geven.

Je hoeft mij dus niet te vragen om een studioportret of een landschap. Ik ken fotografen die hier veel beter in zijn! Hier ben ik heel eerlijk in.

Ik werk heel observerend, als een vlieg aan de wand manoeuvreer ik mij door een ruimte. Het is fijn dat mensen op een gegeven moment niet meer door hebben dat ik er ben. Ik zal niet snel, of eigenlijk nooit een situatie regisseren. Hier voel mij ik mij niet prettig bij. Ik hou van verhalen die ‘echt’ zijn. Verder omarm ik lelijkheid. In zorginstellingen bijvoorbeeld is er altijd slecht licht. Ik zie het dan als een uitdaging om binnen dit slechte licht toch een bepaalde schoonheid neer te zetten. Je zult mij nooit met lampen zien sjouwen en sets zien opbouwen.

Wat nog wel eens lastig is, is dat sommige mensen denken dat ik ouderen fotografeer voor ouderen. Zo zie ik dat zelf helemaal niet. Ik ben een jonge vrouw die zich stort in het leven / de bezigheden van ouderen. Dit is onderdeel van mijn foto’s. Ik zou een heel ander verhaal vertellen als ik zelf ouder was. Ik hoop juist met mijn werk ook jongere mensen aan te spreken. En ze te laten zien dat je als oudere niet meteen afgeschreven bent. Ik vind het dan ook altijd leuk om ergens te vertellen over mijn werk, zeker aan een jong publiek.

Hoe kom je aan opdrachtgevers?

Ik heb een vliegende start gemaakt na mijn afstuderen. Deed aan crowdfunding via voordekunst, kreeg aandacht in de landelijke pers, mijn boek verkocht goed en ik hing het Noordbrabants Museum. Veel mensen hebben Cis & Mien gezien. Plus ik ben erg blij met mijn achternaam, Tweebeeke hoor je niet vaak en het is een naam die blijft hangen.

Ik krijg nu nog opdrachten door mijn boek, alhoewel ik wel merk dat het minder wordt. Verder ben ik heel actief in het benaderen van opdrachtgevers. Dit is wel moeilijk, want de meeste opdrachtgevers krijgen veel aanbod. Ook in de zorgwereld. Je moet dus net de juiste toon hebben en de mensen raken. Ik geloof heel erg in een driehoek van 3, een opdrachtgever moet 3 keer van je hebben gehoord of iets van je hebben gezien. Tot nu toe is dit bij mij altijd het geval en soms speel ik hier op in.

Maak je ook vrij werk?

Heel veel. Afgelopen december kreeg ik de Werkbijdrage Jong Talent van het Mondriaan Fonds. Dit is een subsidie voor jonge kunstenaars zodat ze zichzelf kunnen ontwikkelen. Ik had al heel lang de droom om naar Benidorm te gaan. Dit is de plek waar gepensioneerde zich verzamelen om te overwinteren. Voor mij dus een walhalla.  Ik kende het alleen maar van verhalen maar inmiddels heb ik het met eigen ogen gezien. Over 4 weken ga ik weer terug om aan deze serie verder te werken. Wat het precies gaat worden weet ik nog niet, maar ik ben erg blij met mijn materiaal tot nu toe. Dus dat is een goed teken.

Daarnaast wil ik meer gaan schrijven dus hiervoor ga ik een cursus volgen. Wie weet wordt het wel weer een boek…

Is je vrije werk zakelijk gezien ook belangrijk?

Vrij werk maken is het allerleukste, het geeft onwijs veel voldoening als je dit uiteindelijk gepubliceerd krijgt. Maar dit valt niet mee. Ik heb al een aantal keer maanden aan iets gewerkt en dit niet gepubliceerd gekregen. Dan is het dus eigenlijk weggegooid geld/tijd. Dit is een risico wat je zelf neemt als fotograaf. Ik ervaar wel dat het bij kranten en tijdschriften belangrijk is dat je een ingang hebt. Het is toch een beetje vriendjespolitiek en dat is gewoon niet altijd even leuk.

Zet jij social media in?

Ik ben heel actief op Facebook. Het heeft mij toen met Cis & Mien heel veel opgeleverd, zeker qua crowdfunding. Ik schreef iedere week een klein verslag van mijn week en dit doe ik nu ook weer met Benidorm. Ik merk dat de groep volgers groter en diverser wordt. Op Twitter heb ik ander publiek als op Facebook en LinkedIn ben ik nu aan het ontdekken. Via social media krijg ik ook soms opdrachten, maar het is vooral profilering.

Ik laat de wereld meekijken door mijn ogen.

Heb je nog tips & tricks voor andere fotografen?

Durf te denken in dromen. Maak een lijstje van wat jij nog allemaal wil bereiken. En ga ermee aan de slag!

Ik heb soms wel eens last van onbegrip in mijn omgeving, mensen die of denken dat ik bakken met geld verdien (NOT!) of denken dat ik niks verdien (NOT!). Laat je niet uit het veld slaan door de meningen van anderen, zoek je fascinatie, werk aan je profilering en hou vol.

Wil je meer weten of in contact komen met Romi?

De website van Romi

Romi op Facebook

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.