Ondernemen als fotograaf: Ruben Reehorst

Hoe doe je dat, ondernemen als fotograaf? Hoe houd je jezelf staande in een snel veranderende markt? Wat werkt voor jou en wat niet? T.A.P. vraagt het wekelijks aan verschillende fotografen. Vandaag, als 29e in deze reeks interviews, Ruben Reehorst.

HeadshotKun je jezelf voorstellen?

Ik ben Ruben Reehorst, 33, professioneel portret en modefotograaf. Ik woon in en werk vanuit Maastricht. Oorspronkelijk ben ik begonnen met een studie Grafisch Ontwerpen, maar daar ben ik mee gestopt en gaan fotograferen vanaf 2002, dus nu al 14 jaar. Ik run een studio in het centrum van Maastricht en mijn vriendin heeft een internationaal werkend modellenbureau, we werken veel samen.

Je hebt een opleiding op de kunstacademie gevolgd, in de richting fine arts, wat heb je daar geleerd over ondernemen?

Eigenlijk niets. Ik heb een keer een offerte moeten maken als opdracht, zonder verdere uitleg over hoe met opdrachtgevers om te gaan of een netwerk op te bouwen. Qua ondernemen en techniek kun je beter de fotovakschool doen, of autodidact blijven. De kunstacademie gaat vooral over conceptueel denken, een verhaal vertellen en in contact staan met je emotie. Op commercieel vlak heb ik mezelf alles na mijn studie moeten leren, wat ik nog steeds dagelijks doe. Daardoor heb ik een DIY (Do It Yourself)-instelling ontwikkeld die geen enkele opleiding je kan geven.

Veel kunstenaars hebben een broertje dood aan marketing en commercie, hoe sta jij daar tegenover?

Ik denk dat je in het presenteren van je werk ook een eigen handtekening kunt ontwikkelen, en dat dat cruciaal is om te overleven in de creatieve industrie. Veel kunst is gericht op het creëeren van binnenuit, het visualiseren van gevoel naar materiaal. Om je werk zichtbaar te maken, moet je het tegenovergestelde doen: naar buiten treden, je onzekerheden overwinnen. Dit lijken tegenstellingen maar uiteindelijk dienen ze hetzelfde doel: verder komen in je creatieve beroep om er uiteindelijk van te leven. Ik vind het de laatste jaren interessant om fotografie vanuit de kant van een opdrachtgever te bekijken, maar snap ook dat de klik van creatie > commercie lang duurt voor veel makers. Met iets dat uit je gevoel komt, maak je niet graag compromissen. Ik denk ook dat wat een professional onderscheidt van een willekeurig iemand met een camera, in de eerste plaats zijn totale workflow is – je moet in staat zijn om andermans belangen te zien en hier je eigen toevoeging aan te geven.

Werk je vooral in opdracht of maak je ook vrij werk?

Beide. Ik ben begonnen met fotograferen vanuit een drang naar visuele expressie, in die zin zou ik het nooit doen ‘puur’ voor het geld. Maar betaalde opdrachten zorgen ervoor dat ik kan leven en vrij werk versterkt je naamsbekendheid, ze vullen elkaar aan. Het verschil zit hem vaak ook in de periode waarin iets ontstaat. Vroeger had ik een idee en moest het er binnen een maand zijn (hangen of gepubliceerd), nu ben ik daar ruimer in geworden. Bij werk in opdracht heb je te maken met andermans belangen en tijdsschema’s, deadlines. Op dit moment heb ik veel opdrachten waardoor ik eigen projecten moet opschuiven. Dat kan soms frustreren maar je kunt niet alles tegelijk, all the time, zeker niet met een kind. Ik wacht nu langer tot ik zeker weet dat een idee het waard is en ik echt kan doen wat ik wil. Daarna neem ik ruim de tijd om een team te zoeken en ook denk ik nu sneller aan hoe ik werk ga laten zien, ipv als een serie klaar is alles rond te sturen.

Je werkt, zo te zien, vaak voor tijdschriften, heb je een agent of leg je zelf contact?

Ik leg zelf contact, of wordt aangeraden door collega’s of mijn brede netwerk. Ik heb wel verschillende galeries gehad die mijn persoonlijke werk verkochten in binnen- en buitenland, en ben ook wel benieuwd hoe het is om gerepresenteerd te worden door een agentschap. Het is moeilijk om daar tussen te komen, maar de opdrachten zijn wel groter en het feit dat iemand anders je helpt om aan jobs te komen is erg fijn.

Zet je social media in om aan klanten te komen?

Ja, Facebook , Linkedin en Instagram hoofdzakelijk. Facebook als ‘thuisbasis’, Instagram als visueel schetsboek. Naast mijn website, is dat ook social? Ik ben niet zo’n blogger, zou ik meer moeten doen. Ik neem social media serieus als PR-middel, maar probeer me er niet in te verliezen. Ik wil wel goed werk blijven maken en geef weinig om zoveel mogelijk likes en followers. En als je het goed wilt doen, heb je een ijzersterke strategie nodig. Als mensen je werk in een publicatie zien is een goede post op social media vaak de extra bevestiging die nodig is om je te boeken.

Wat is voor jou de belangrijkste les die je hebt geleerd over ondernemen?

Er is veel tijd, veel lef en visie voor nodig. Je moet zelf een manier vinden om het bij je te laten passen, om te groeien. Het gaat niet lukken ‘omdat het nu eenmaal moet’, je moet WILLEN ondernemen naar je eigen regels. Het besef dat kunst en commercie meer samenwerken dan niet, helpt om over bepaalde drempels te komen. Ik heb zelf nooit de ambitie gehad om kunstenaar te worden, noch verkoper. De waarheid ligt in het midden. Daarnaast moet je je door niemand laten vertellen hoe je dingen moet doen en uitstelgedrag afleren.

En wat is (of was) je grootste valkuil?

Ik ben soms te lief voor mensen die dat niet verdienen. In andere woorden, ik heb graag vertrouwen in mensen en soms wordt daar misbruik van gemaakt, maar daar groei je ook door. Volgens mij is dat niet perse eigen aan de creatieve industrie, er lopen in elke sector egotrippers rond. In de mode echter wel veel.

Wat moet je volgens jou inzetten om succesvol te worden als fotograaf?

Allereerst goed werk maken, of het nu single images of series zijn. Dat is je eerste prioriteit. Hoe beter je werk, hoe minder je erover hoeft te praten. Communicatief sterk zijn helpt ook. En weten wat je wilt, met wie en waar je wilt komen. Zie elke opdracht als een nieuwe ervaring en wees vooral niet bang om samen te werken.

Natuurlijk is er geen bindende definitie van ‘succesvol’.  Mijn idee daarover is redelijk simpel: doen wat je wilt, daar betaald voor worden en dat met mensen waar je van houdt. Tweede huis in Frankrijk, dikke auto of tropisch eiland hoeft niet persé. Zolang ik maar het gevoel heb dat dingen in beweging blijven, ik persoonlijk en professioneel groei en onafhankelijk kan werken.

Wil je meer weten of in contact komen met Ruben?

De website van Ruben

Ruben op Facebook, LinkedIn en Instagram

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.