Power-Vrouwen-Monumenten-fotograaf-Leontine-van-Geffen-Lamers

Vertrouwen houden, dat is mijn mantra…

Sinds mijn laatste bericht gaat het hard, heel hard. Dacht ik in de hoogste versnelling te zitten, op dit moment voel ik mij haast Max Verstappen. Het gaat zo hard dat ik mijzelf bijna niet bij kan houden! Op dit moment loopt mijn crowdfundingsactie. Van alle kanten las en hoorde ik dat dit veel tijd kost en ik ontdek elke dag: daar is geen woord van gelogen!

Vallen en weer opstaan

Ik kwam mijzelf hierin weer flink tegen. Wie ik ook spreek over m’n project, iedereen is enthousiast. Ik heb nog geen tegengeluid gehoord. Dat is erg fijn natuurlijk. Misschien naïef van mij om te denken dat mensen dan snel geneigd zijn mijn project ook financieel te steunen. Dat werkt blijkbaar anders. “Ja, mooi verhaal, goed dat je dat doet.” En daarna valt het stil. Gek genoeg. De donaties gaan minder snel dan ik hoopte en vooral verwachtte.

Ik geloof in mijn project en de mensen die er bij betrokken zijn ook. Dit moet toch goed gaan?! De vraag die bijna dagelijks door mijn hoofd schoot, was: “wat kan ik doen dat mensen gaan doneren?” Vorige week heb ik samen met Linda Graanoogst (met haar doe ik de ‘pers’ dingen) een nieuwsbrief opgesteld. Deze flink gedeeld op social media en zowaar! In 2 dagen tijd verdubbelde mijn donaties. Heel fijn, ik ben er superblij mee, maar het is nog niet genoeg.

Vertrouwen houden

Ik roep altijd tegen iedereen dat je vertrouwen moet blijven houden. Dat zeg ik ook tegen mezelf, al voelt het soms niet zo. Onlangs had ik een fijn gesprek met collega Gaby van Hall. Zij stelde de goede vragen. En verrek… Bij mij stroomt het weer! Ik voel de energie weer en het geloof!

De grote valkuil in een project als dit is, zeker als het om geld gaat, kun je het loslaten? Kun je vertrouwen houden als het niet zo gaat als je hoopte dat het zou gaan? Ik beet mij er zo in vast, dat de donaties stagneerde. Het klinkt misschien wat zweverig, maar wel zoals ik het ervaar.

Nog een keer uit de comfortzone

Ik wilde met dit project uit mijn comfortzone en ook op dit punt gaat dat op. Het punt van controle willen houden en sturen naar loslaten en vertrouwen hebben dat het goed komt. Ik heb in totaal ruim een maand. Er zijn nog een aantal weken over. Geduld dus, waar ik het liefste wil dat alles gewoon in een paar dagen gedaan is. Zo werkt het niet. Nog ruim twee weken te gaan! En in die weken kan er veel gebeuren. Adem in, adem uit, het komt goed. Heb vertrouwen en laat los. Het zijn bijna mantra’s die door mijn hoofd spoken.

Pak de Pers

Gelukkig is er geen gebrek aan aandacht vanuit de pers voor het project. Ik sta regelmatig in de lokale kranten (landelijk zijn ze niet zo vlot). De achtergrond van het project staat in een notendop op de site van de Pf. Dat vind ik erg gaaf. Met een grote regionale krant (De Stentor) heb ik recent een interview gehad. Er kwam zelfs een fotograaf langs. Ik op de foto! Blijkbaar raak ik wel een snaar bij mensen.

Nog geen subsidie

De aanvraag die ik bij het Prins Bernardfonds deed, is helaas afgewezen. Op een heel lullig punt. Voor het fonds waar ik voor instuurde, is maar twee keer per jaar een vergadering (blijkt). De laatste was ergens in augustus. De eerstvolgende is op 2 maart 2017. Op 8 maart 2017 komt het boek uit. Ze steunen alleen projecten die in wording zijn. Tja… in zes dagen een boek klaar, dat gaat hem niet worden. Ik kan voor die tijd nog een aanvraag indienen voor wat anders, maar ik weet nog niet voor wat. In het uiterste geval kan ik een aanvraag indienen als uitgever. Volgende week heb ik weer een afspraak met Jessica die mij coacht bij dit hele traject. Daar wil ik het met haar over hebben.

Lang verhaal kort…

Om een lang verhaal kort te maken, het is pittig. Pittiger dan ik van tevoren had kunnen bedenken. Overigens, het feit dat mijn andere werk gewoon doorgaat, maakt het ook ingewikkeld. Beiden hebben aandacht nodig, maar tijd heb je maar één keer…

Ondanks alles geloof ik er nog steeds in, het boek, het verhaal… Dit kan alleen maar een succes zijn. Ik blijf er in geloven!

Wil je mij helpen? Doneren kan via Voordekunst, dit kan tot en met 15 december.

2 antwoorden
  1. Marriet
    Marriet zegt:

    Mooi verhaal ! Ik begin binnekort ook aan een crowdfunding . Voor n film. Subsidies aangevraagd, gister ook een afwijzing gehad van Pr Bernard Fonds. Bale. Herkenbaar dus.
    Ja , het spannende lijkt mij de zichtbaarheid , jezelf zichtbaar maken. Ik geloof inderdaad dat vertrouwen en loslaten n belangrijke is in deze. De combi van werken en crowdfunding lijkt mij ook een pittige…
    Belangrijkste is dat je een mooi netwerk krijgt waardoor je project of produkt zichtbaar wordt!
    Nu de centjes nog 🙂 Succes !!

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.